Et Cetera, Online

Waar ik was..

Ja, ik ben er weer! Mijn site was offline. Mijn site was lang offline. Sorry.
Waar ik was? Nou, weet je wat het gekke is? Als mijn site offline is, ben ik veel vaker online. Dus ik zat gewoon achter mijn computer, te werken aan mijn site. Muziekje uit de speakers, de WordPress codex binnen handbereik en keihard aan het html’en. Lees verder

Gezondheid, Online

Yoga Studio app

Terwijl ik van links naar rechts wiebel op de bank, zie ik een foto van een van mijn Facebook-vriendinnetjes. Het is haar gelukt om de yoga hoofdstand te doen. We spreken elkaar nauwelijks, maar ik ben ervan overtuigd dat ze de foto plaatst om mij jaloers te maken. Het lukt, ik wiebel nog eens van links naar rechts omdat ik al twee dagen niet kan zitten. Lees verder

Werk

Bloggers zijn ook maar mensen.

Ik heb het echt geprobeerd hoor. Afgelopen zaterdag zat ik achter mijn laptop met een kop thee en koekjes binnen handbereik. Ik zou een blog tikken. Maar eerst even de was ophangen en een nieuwe lading erin stoppen. Onderweg naar boven piekerde ik over een goede zin om mee te openen. Onderweg naar beneden had ik er zelfs twee. Ik ging zitten, nam een slok thee en plaatste m’n vingers op het toetsenbord. De eerste zin stond op het scherm, ik was begonnen! Oeh, maar eerst even dat kaartje schrijven dat op de post moet. Lees verder

Werk

Droombaan

Als ik even snel reken, kostte het me zo’n drie jaar om een baan te vinden. Ja, inderdaad! Kostte, want ik ben inmiddels weer aan het werk. Dat verklaart meteen mijn online afwezigheid de laatste weken. Door de nieuwe baan was ik zo druk met andere dingen, dat het bloggen iets minder hoog op mijn prioriteitenlijstje kwam te staan. Lees verder

Werk

Het leven van een werkloze

Je kent ons werklozen wel, we hangen de hele dag op de bank met een zak chips en kijken naar de Kardashians. We hebben al de tijd van de wereld, maken ons vooral niet te druk en krijgen een uitkering terwijl we niets doen. Och lieve mensen, was het maar zo.  Lees verder

The Possible Projects

The Possible Projects

Bijna een jaar geleden blogde ik over een van mijn Possible Projects, het bouwen van een WordPress website from scratch. Online kon je mijn voortgang volgen en zien hoe de website steeds meer op een echte, werkende website begon te lijken. Vandaag gaat mijn tweede WordPress website online. Lees verder

Beestjes

BLOCKS van Poopy Cat

Het kostte me twee, best wel dure, Fatboy Catbags om erachter te komen dat de katten hier in huis alleen maar echt blij worden van kartonnen dozen. Natuurlijk werd iedere onbeheerde lege kartonnen doos in huis al snel gevuld door een kat, maar binnen een dag was de doos niet langer interessant. De gigantische dozen waar de Catbags in bezorgd werden, bleven langer leuk. Waarschijnlijk omdat ik de dozen aan elkaar had getapet en voorzien had van loopgaten en ramen. En vast, omdat de dozentoren enorm in de weg stond, en de katten getraind lijken voor pure irritatie. Lees verder

Schrijversleven

Mijn Rory Gilmore moment

Ken je die aflevering van de Gilmore Girls waarin tegen Rory wordt gezegd dat ze geen goede journalist zou zijn? Tijdens mijn studie heb ik ook zo’n moment gehad. Ik stal daarna geen boot en stopte niet met mijn studie, maar ik twijfelde wel of ik de juiste beslissingen maakte. Lees verder

Schrijversleven

Bloggen, hoe het niet moet.

Zoals je weet, of misschien gewoon duidelijk is, ben ik een beetje zoekend in dit bloggen. Nu doe ik dit al een tijdje, maar denk er meestal niet al teveel bij na. Het is schrijven om het schrijven. Puur voor mijn plezier, minder voor de jouwe. Sorry. De laatste jaren verdween mijn plezier in het bloggen een beetje. Niet van het ene moment op het andere, het sloop er langzaam in bij de ochtendkoffie. Lees verder

Schrijversleven

Goede voornemens

Het is vandaag Blue Monday. Zogenaamd de meest deprimerende dag van het jaar. Want schijnbaar kan met een wetenschappelijke formule worden aangetoond op welk moment mensen het meest in een dip zitten vanwege mislukte goede voornemens. Ik vind dit belachelijk, maar ik maak dan ook geen goede voornemens voor het nieuwe jaar. Daarnaast staat 2014 nog fris in mijn geheugen en kan ik me wel slechtere dagen herinneren. Lees verder

Schrijversleven

Media-meisje slaat met haar vuist op tafel

Een van de redenen om een baan te zoeken binnen de media was mijn interesse in persvrijheid. Ik kan me een geschiedenisles op de basisschool herinneren waarin werd verteld dat tijdens de Tweede Wereldoorlog kranten werden verboden. Nu laat ik mijn frustratie over de Tweede Wereldoorlog even achterwege, maar dat ik me specifiek mijn enthousiasme voor de illegale pers herinner, betekent dat ik toch iets eerder een media-meisje was dan ik dacht.

Persvrijheid

Later verdiepte ik me verder in persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Ik las over mensen die gevangen werden genomen, verdwenen of gewoon op straat werden doodgeschoten. Dit zorgde ervoor dat het media-meisje in mij met haar vuist op tafel sloeg en alleen maar harder wilde schreeuwen. Maar als je in een land woont waar persvrijheid de normaalste zaak van de wereld is – en iedere gek een blog kan beginnen – zakt de strijdlust wat weg. Alle problemen die ik over dit onderwerp las, leken zo ver weg. Tot gistermiddag.

Schreeuwen

Parijs is dichtbij. Heel dichtbij. En ondanks dat mijn moeder ooit tegen me zei dat ik soms beter mijn mond kan houden, slaat het media-meisje weer met haar vuist op tafel. Ik ga hier niet schreeuwen dat ik Charlie ben. Voor zover ik weet maken mijn schrijfsels niemand kwaad, en ik kan me niet voorstellen hoe het moet zijn om met de dood bedreigd te worden om wat je zegt, schrijft of tekent. Maar ik ga wel weer wat vaker schreeuwen. Schreeuwen wat ik wil.