Schrijversleven

Bloggen, hoe het niet moet.

Zoals je weet, of misschien gewoon duidelijk is, ben ik een beetje zoekend in dit bloggen. Nu doe ik dit al een tijdje, maar denk er meestal niet al teveel bij na. Het is schrijven om het schrijven. Puur voor mijn plezier, minder voor de jouwe. Sorry. De laatste jaren verdween mijn plezier in het bloggen een beetje. Niet van het ene moment op het andere, het sloop er langzaam in bij de ochtendkoffie.

De Do’s en Don’ts

Het liefst begin ik mijn ochtenden stil, zonder gepraat van mij of anderen, maar met een kop koffie en de RSS reader met blogs. In de reader stonden blogs van een aantal ‘oudere garde’ bloggers. Mensen die al jaren bloggen, een flink aantal volgers hebben en goede schrijvers zijn. Bloggers die anderen graag aanzetten tot bloggen door te roepen dat je gewoon moet beginnen met schrijven en dat er geen regels zijn. Iets waar ik me graag bij aansluit. Maar ineens vulden zij mijn reader met de do’s and don’ts van het bloggen en schreven daar zelfs boeken over. Ineens vertelden ze mij hoe dat nou eigenlijk moest, dat bloggen. Het voelde alsof iemand mij ging vertellen hoe ik een dagboek moest bijhouden. Dat ik een aanhef als “Lief dagboek” moest gebruiken en waar ik de datum moest zetten. Iedere keer wanneer ik mijn teksteditor opende, hoorde ik hun ‘stemmen’ in mijn achterhoofd. En langzaamaan verdween daar mijn plezier in het schrijven om het schrijven.

Uiteindelijk verwijderde ik de bloggers uit mijn reader en begon weer te schrijven. Ondanks dat er steeds meer bloggers roepen te weten hoe het moet, is mijn plezier in het schrijven weer terug. Ignorance is bliss, e-mailde een vriendin mij ooit. Dus keihard negeren, lijkt mij in sommige gevallen het beste.

Bloggersregels

Toch is er nog iets dat mij irriteert bij het zoeken naar leuke blogs. Een kleine irritatie die ik graag toeschrijf aan alle uitgekomen blogboeken. Steeds meer blogs lijken op elkaar. Of het nou gaat om het onderwerp, de tekst of de foto’s. Alle bloggers gaan naar dezelfde hippe locaties, hebben allemaal een witte tafel thuis waar ze graag hun kantoorartikelen etaleren voor een foto, en er is schijnbaar een bloggersregel voor het fotograferen van een nagellakpotje en je gelakte nagels. Ik ken hem niet, dus hij zal wel in een van die handige boekjes staan.

Mocht je nog zijn blijven lezen en hopen op enkele blogtips van mij, laat dan de boekjes voorlopig voor wat ze zijn. Start gewoon een blog, zonder te kijken naar hoe anderen het doen. Schrijf om het schrijven, maak je nergens druk om. En wees jezelf.

Tags: